बेखबर मान्छेको खबर

म एकाबिहानै

तल्लिन थिए

रङरोगनमा फेस्बुका मलिनभित्ताहरुमा

त्यसै बखत स् इन्बक्समा

… नमस्कार ! 

कसैले आदर गर्‍यो , भन्नैपर्‍यो ! आशिर्वाद !

केहि समय बेखबर मान्छे

खबर बोकि आउछ र सोध्छसन्चै हुनुहुन्छ रु

दङ्ग पर्छु र भन्छु , भन्नैपर्‍यो ! नट ब्यड ।

…पुरस्कार बितरण कार्यक्रम

मिति स् २०७२कार्तिक २१

समयस् दिउसो २ बजे

स्थान स् चिप्लेढुङगा,पोखरा

आउ भनेको कि नआउ

सूचना कि घुचना !

पलभरमा बेखबर भो मान्छे ।

@@@

धेरै पहिले

यसरी नै धेरै कुरा हुन्थ्यो ।

एवम रितले चलिरह्यो

यस्तै सिलसिला

साच्चै सुर्यको ताप जस्तै न्यानो लाग्थ्यो साथ

चादानी शितल रात काउकुती लाग्ने बात

अप्ठ्यारोमा दिएरको हात कम्ती यादगार थिएन १

हिउको चिसोसङ

अध्यारोको रातसङ

गुलाबको बास्नासङ

जस्तो समागम थियो

उनको र मेरो पनि धरोधर्म ।

@@@

अहिले उ बेखबरहरुको खबर लेखिरहेछ ।

स्वयम आफ्ना हरेक ईच्छाहरु तिलान्जली दिदै

कयौं पीडा र दर्द सहन गर्दै

खबरभित्र रबर (जिवन)खोजिरहेछ ।

हो आज त्यही मान्छे

बेखबरहरुका खबर लेखेरै सम्मान थापिरहेछ ।

आखिर हतारिएको साहित्यको मर्म पनि तेहिन हो । हुनुपर्छ ।

म भने उस्को खुसीमासंगै हुन सकिन

तर पनि म मिस गरिरहेको छु ।

आन्न्दभाष गरिरहेछु ।

म अहिले अ मान्छे को उपन्यास लेखिरहेछु । स्वयम बेखबर छु ।

@@@

 

परिश्रमको पुजारी

पेशा प्रती बफादार

सहयोगी आज्ञाकारी

सरस्वती रपरिको (बिचार) प्रतिमुर्ती

… तिमिलाई

गहिरो माया, हार्दिकबाधाई

म जस्तै सफलता

तिम्रो छाया बनिपछाईरहोस

बाटोमा कयौं काडा घोच्नआउलान

नानाथरी गर्लान

तर कत्तिपनि बिचल्ली नहुनु

आफ्नो यात्रामा किनभने

क्रियाशिलता आजको ठुलो अवश्यकता हो ।

क्रियाशिल हुनु बाच्नु हो ।

मनै देखी

शुभेच्छा, सम्मान र कति कति शुभकामना  !!!